چه کسی از سیمین دانشور می‌ترسد؟

نقد فیلم “سووشون” منتقد: محمد خالوندی فیلم “سووشون” نمونه ی بارز فرمی نابلدی و تکنیک زدگی است. کارگردان «سووشون»  از مواجهه جدی با رمان سووشون  هراس/ اضطراب داشته و به جای غور در هسته ی تراژیک رمان، پشت تکنیک‌های نمایشی و شتاب‌زده پنهان شده است. این فیلم نه تنها نمونه ی بارز «فرم نابلدی» است، […]

دکتر استرنجلاو (کوبریک،۱۹۶۴)

| جُنگ جنگ‌افروزان | یادداشتی بر فیلم دکتر استرنجلاو | نویسنده: آریاباقـری دکتر استرنجلاو؛ از سیاه‌ترین و سیاسی‌ترین آثار کوبریک است. اثری هجوآلود و فرامتنی که با هرچیزی که بنظرش بیاید، رندانه شوخی می‌کند. از سیاست گرفته تا جنایت، از زندگی تا مرگ را دستخوش شوخی و استهزای روایی-سیاسی قرار می‌دهد. اگر Fail Safe با […]

وضعیت رفع خطر(سیدنی لومت،۱۹۶۴)

| استراتژی تهدید | یادداشتی بر فیلم Fail safe | نویسنده: آریاباقـری هشتمین فیلم سیدنی لومت؛ فیلمی است اقتباسی، انتقادی و چالش‌برانگیز. فیلمی‌است استراتژیک و جنگی – اما این‌بار به جنگ در پشت خط نبرد می‌پردازد‌. جنگ، جنگ افکار است و میدان مبارزه اتاق فکر می‌شود. آنجا که جای توپ و تفنگ نیست؛ جای تحلیل […]

قدرت ترس و ترس قدرت

«یادداشتی بر رمان قلعۀ مالویل» به‌قلم نادر سهرابی   در سال‌های اخیر بسیار می‌شنویم که می‌گویند آمریکا با به کار بردن بمب اتم در هیروشیما و ناکازاکی جنگ را متوقف کرد. این توصیف کشوری است که می‌تواند جنگ را تا سرحد صلح پیش ببرد. کاملاً سرراست و بی‌مقدمه می‌خواهیم از رمان قلعۀ مالویل دربارۀ ماهیت […]

مدفن کرم‌های شب‌تاب (ایسائو تاکاهاتا،۱۹۸۸)

به‌قلم زهرا شاهرضایی در بین قربانیان جنگ، ژاپن یکی ازنام‌های پررنگ است. کشوری که مورد ظلم آمریکا و بمب‌های اتمی‌اش قرار گرفت. همین ظلم، به تولید آثاری با موضوع این تجاوز در قالب ادبیات مقاومت انجامید. میان سانسور شدید پس از جنگ که می‌خواست خاصیت ضدآمریکایی آثار را از بین ببرد، فیلم‌هایی پیدا می‌شوند که […]

قلعه مالویل، روبر مرل

در رمان «قلعه‌مالویل» روبر مرل، انفجاری سهمگین – احتمالاً هسته‌ای – جهان را در لحظه‌ای کوتاه به ویرانه بدل می‌کند. تنها چند نفر که در سرداب قلعه‌ای سنگی پناه گرفته‌اند از نابودی می‌گریزند. آن‌ها در دل سکوت و ویرانی، می‌کوشند زندگی را از نو بسازند؛ بی‌آن‌که خبری از دولت، قانون یا شهر باقی مانده باشد. […]

اوپنهایمر (کریستوفر نولان،۲۰۲۳)

قرار است ساخت سلاح هسته‌ای صلح بیاورد و جنگ را تمام کند، یا به‌عکس بیشتر باعث آتش‌افروزی شود؟ تا نیمه فیلم، نولان رویکرد اول را انتخاب می‌کند و از دریچه نگاه اپنهایمر به دنبال امکانی می‌رود که پس از تحققش، دیگر سمت شاخ‌وشانه کشیدن نرود. اما بعد از خبر هیروشیما، به یکباره تردیدهای اخلاقی بر […]

نگاهی به قصه‌گویی سریال «در انتهای شب»

          این حالِ منِ بی‌توست* به قلم پویا یاسین‌زاده اشیا، راویان خاموش یکی از شیوه‌های ظریف در قصه‌گویی استفاده از اشیا و موقعیت‌هایی است که در ظاهر اهمیت خاصی ندارند. اما بسیار در روند فیلمنامه و شخصیت‌پردازی موثر جلوه می‌کنند. این ترفند اگر به درستی و با انتخاب به‌جا و زمینه‌سازی […]

استاندارد و بی‌حاشیه

نقد سریال شکارگاه به قلم محمدسجاد حمیدیه     نیما جاویدی با شکارگاه بار دیگر نشان داد که حرفه‌ای‌ترین فیلم‌ساز حال حاضر ایران است. شکارگاه با تمام کاستی‌هایش، سریالی قصه‌گو و استاندارد است. از همان قسمت نخست، مشخص می‌شود که در نگارش فیلمنامه به ظرافت‌های خوبی توجه شده است. برای مثال با گرو رفتن منصور […]